Ülkeler pandemi sonrası eksen değiştirmeye başladı. Özellikle Abd de bunu gözlemliyoruz, Çin ve İran ile Amerikan yetkilileri temas kurmaya başladılar. Bu eksen değişikliğinin dış politikadan ziyade iç politika ile de bağlantısı mevcuttur. Ukrayna – Rusya savaşı ve Trump’ın iç siyasetteki taarruzu başlıca sebeplerindendir. Abd İran’a tutsakları bırakın ve nükleere ara verin tekrar konuşalım şartı ile görüşmelere başlamıştır.
Diğer yandan İran, Rusya, Çin ve Körfez ülkeleri büyük bir doğalgaz pazarı ve üssü kurmak için görüşmelere başladılar. Bu görüşmeler körfez dengelerini alt üst etmiştir. Abd plan dışında kalmamak için dengelere dahil olmak istemektedir. Bir diğer faktör bu yakınlaşmadan çok rahatsızlık duyan ve körfezi siyasi silah olarak kullanan İsraildir. Körfez Araplarını İran ile korkutuyor, Avrupaya da İran nükleer geliştirerek önce bana sonra Avrupa’ya saldıracak diyerek kamuoyunda kalarak planlarında ilerleme kaydediyor. Ayrıca İran ve Filistin’i de iç siyasette hayatta kalmak için koz olarak kullanıyor.
Avrupa penceresinden bakar isek duruma Almanya ilk defa 14 haziranda Ulusal Güvenlik Stratejisi belgesini açıkladı. Bugüne kadar barışın ve demokrasinin ülkesi olarak kendini lanse eden ülke, artık gardını almaya ve birilerini hedef göstermeye başladı. Birinci tehdit olarak Rusya’yı hedef gösterdi. Çin konusunda ise Ekonomik ve çıkarları için mesafeli durma kararı almıştır.
Ortadoğu’da bir diğer problem ise Suriye konusudur. Bu hafta bir zirvenin daha gerçekleşmesini bekliyoruz. Bu görüşmedi karşılıklı anlaşma konusunda yol kat edilmesi Suriye’nin geleceği açısından çok önemlidir ve dengelerde değişmeye yol açacaktır.
Şimdi Türkiye’nin Ortadoğu’daki ağırlığına değinelim.
Türkiye ‘Ne Amerika ne Rusya politikada denge Türkiye’
Sloganı ile güçlü ve dengeli bir siyaset güdüyor. Rusya-Ukrayna savaşındaki arabuluculuğu Libya ve Azerbaycandaki askeri başarılar tüm dünyada gözleri ülkemiz üzerine çevirmiştir ve adeta dünyanın denge merkezi haline getirmiştir. Ayrıca Erdoğan’ın seçim sonrası ilk ziyareti KKTC ye, ikinci ziyareti ise Azerbaycan’a yapması dünyaya verilmiş bir mesajdır. Dünyaya Kıbrıstan ve Türk birliğinden vazgeçemiyorum mesajı çok güçlü bir şekilde verilmiştir.
